Indochiny

W czwartek, 13 czerwca 2019 r. o godzinie 17.00 będziemy gościć pana Piotra Wnuka, podróżnika, specjalizującego się w wyprawach do Azji. Podczas prezentacji zaprezentuje nam zdjęcia, opisy oraz anegdoty z wyprawy po Indochinach....
W czwartek, 13 czerwca 2019 r. o godzinie 17.00 będziemy gościć pana Piotra Wnuka, podróżnika, specjalizującego się w wyprawach do Azji. Podczas prezentacji zaprezentuje nam zdjęcia, opisy oraz anegdoty z wyprawy po Indochinach.

Poniżej opis autora.

Indochiny

Chciałbym opowiedzieć o swoich dwóch wyprawach do Indochin (Wietnam, Laos, Kambodża, Birma), pierwsza trwała prawie cztery miesiące i zakończyła się w 2016 r. Druga, trwała trzy miesiące i zakończyła się w tym roku. Podczas pierwszej podróży przejechałem około 20 tysięcy kilometrów lokalnym transportem (autobusy i pociągi), autostopem, motorem oraz rowerem. I wiele kilometrów przebyłem piechotą. Chciałbym opowiedzieć zarazem o swoich przygodach jak też o rzeczach istotnych, ważnych, trudnych i bardzo często przez to niepopularnych. Chciałbym też spróbować przybliżyć dominującą w tym rejonie świata religię jaką jest buddyzm oraz bardzo mocno zakorzeniony animizm.

Opowiem o animistycznych zwyczajach mieszkańców jednej z wiosek, znajdującej się na płaskowyżu Bolaven, w której mieszkałem kilka dni. Opowiem, o tym, że nie warto wypożyczać chińskich motorów, bo kończy się to wywrotką (Wietnam), opowiem jak przy granicy z Kambodżą złapałem autostop, którym była młocarnia i mogłem zaobserwować jak wykorzystują ją rolnicy, powiem jak wyglądała moja podróż koleją w Birmie i dlaczego przejazd 160 km trwa 10 godzin. Powiem jak smakuje betel i czy warto go spróbować. Opowiem też o tym jak byłem wolontariuszem w Kambodży w wiejskiej szkole, malowałem klasy, ławki; uczyłem dzieciaki angielskiego oraz jak grałem w piłkę nożną z dziewczynami i chłopakami. Ale chce też powiedzieć o tym, że Wietnam staje się miejscem bardzo komercyjnym i niestety nieprzyjaznym dla podróżnika. W wielu dużych miastach i popularnych miejscach przybysz staje się „chodzącym portfelem”. Miejscowi nie chcą poznać go jako człowieka, tylko zarobić na nim jak najwięcej. Próby wymuszeń i oszustw stają się nagminne. Jak nie będziesz chciał zapłacić w autobusie dziesięć razy więcej niż kosztuje bilet, to Cię z tego autobusu wyrzucą. Umówisz się z kierowcą tuk-tuka na określoną kwotę za przejazd, to potem będzie chciał trzy razy więcej. Na szczęście w małych niekomercyjnych miejscowościach ludzie są wspaniali i bezinteresowni. I ten kontrast chciałbym pokazać. Chciałbym też opowiedzieć o strasznym zjawisku masowej prostytucji wśród młodych dziewczyn oraz dzieci w Kambodży. I o tym, że niewiele się robi aby przeciwdziałać temu zjawisku, ponieważ jest bardzo wielu chętnych, którzy przyjeżdżają z zamożnych krajów tylko po to, żeby mieć możliwość „kupna na własność” na kilka dni młodej kobiety. Chcę powiedzieć także o niewolniczej, wielogodzinnej pracy za grosze kambodżańskich dzieciaków w szwalniach, które produkują odzież dla wielu „topowych” marek.

Opowiem jak mieszkałem kilka dni w animistycznej wiosce na Płaskowyżu Bolaven, o zwyczajach jej mieszkańców, o składaniu ofiar, o tym jak smakują niektóre insekty, które dla mnie przyrządzali. Powiem też o tym jak mieszkałem kilka dni w wiosce Ban Na w północnym Laosie i podpatrywałem codzienne życie mieszkańców tej i kilku innych wiosek, które znajdowały się w pobliżu, jak łowiłem z nimi ryby, jak pomagałem przyrządzać potrawy, jak wytwarza się lokalny alkohol i jak wyrabia się cegły chałupniczym sposobem.
Chcę opowiedzieć o Birmie, której „biali” przybysze z zachodu wyrządzili dużo krzywd, a mimo to jej mieszkańcy są nieprawdopodobnie gościnni i podchodzą do przybysza na ulicy, żeby mu pomóc, wskazać drogę, zaprowadzić na autobus. I wszystko to bezinteresownie, bez chęci otrzymania za to jakiegokolwiek wynagrodzenia. Chcę opowiedzieć o ogromnej biedzie, która towarzyszy większości mieszkańców tego kraju, pomimo tego, że jest on w posiadaniu ogromnej ilości cennych kruszców oraz złóż różnorodnych wartościowych surowców. Chciałbym też opowiedzieć o Chińskiej dominacji w tym regionie świata.

Ale przede wszystkim chciałbym opowiedzieć też o tych wszystkich wspaniałych rzeczach, których udało mi się doświadczyć podczas mojej podróży. O wspaniałych, bezinteresownych, ciężko pracujących ludziach. O zjawiskowej, dzikiej naturze. O wspaniałej jakże odmiennej architekturze. A także o towarzyszącej mi na każdym kroku odmienności od tego co znane i pozostawione tutaj u siebie na miejscu.
Piotr Wnuk – pasjonat podróży w stylu wagabundy przemierzający świat autostopem, lokalnym transportem, motorem, rowerem lub na piechotę. Do tej pory odwiedził 40 krajów, m. in. Laos, Birmę, Kambodżę, Wietnam, Tajlandię, Japonię, Iran, Liban, Maroko, Nową Zelandię, Norwegię, Bałkany i wiele innych. Uwielbia schodzić z utartych szlaków i szuka miejsc niekomercyjnych, aby poznać kulturę odwiedzanego kraju oraz ludzi i ich prawdziwe życie, na co dzień.

Kategorie
Kalendarz
Komentarze

Dodaj komentarz

*

*

POWIĄZANY

  • Kabaret Neo-Nówka – „Żywot Mariana”

    „Żywot Mariana” – to najnowsze dzieło Kabaretu Neo-Nówka. Po sukcesie programu „Kazik Sam w domu” Neo-Nówka kontynuuje podróż w głąb duszy Polaka. „Żywot Mariana” to kabaretowy spektakl pokazujący losy...
  • Celtowie z Olsztyna

    Stowarzyszenie Miłośników Muzyki Jazzowej „Jazz Fun Club” zaprasza na wyjątkowe muzyczne wydarzenie. W środę 18 marca o godz. 20:00 w Kościele św. Katarzyny wystąpi Zespół Shannon – jedna z...
  • Spotkanie DKK Sokół – projekcja filmu pt.: „Tam gdzieś musi być niebo”

    Dyskusyjny Klub Filmowy „Sokół” zaprasza na spotkanie 19 marca br. o godz. 18:30 do kina „Sokół” i projekcję filmu pt. „Tam gdzieś musi być niebo”. Bilety w cenie 5...
  • O świecie oczami dziecka

    Powrotu do dzieciństwa, beztroski, zabaw, dziecięcego szaleństwa i wyobraźni – tego mieli okazję doświadczyć wszyscy, którzy 27 lutego w Miejskiej Bibliotece Publicznej uczestniczyli w spotkaniu literackim Michała Majewskiego, autora...